Καλωσήρθατε στην Ελλάδα! Ώπα!

4 December 2019

Η φιλοξενία είναι ένα βασικό χαρακτηριστικό της ελληνικής κουλτούρας από την αρχαιότητα ακόμη.

Γραφεί η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου

Αναφέρεται στο καλωσόρισμα του «ξένου», την προσφορά φαγητού, την παροχή καταφυγίου και στην ανάπτυξη αισθήματος ασφάλειας.

Αν δούμε την ετυμολογία της λέξης, προέρχεται από δύο λέξεις: «φιλώ» που σημαίνει αγαπώ και «ξένος». Στα αγγλικά η λέξη hospitality εμπεριέχει τη λέξη hospital=νοσοκομείο καθώς η φιλοξενία αποτελεί θεραπεία, περιλαμβάνει την περίθαλψη και τη φροντίδα ενός ξένου στο σπίτι κάποιου κάνοντας τον να νιώσει από ξένος, φίλος. Η φιλοξενία ενός ξένου λεγόταν «εστίαν» ή «ξενίζειν» ή «ξενοδοχείν».

Ο Ελληνικός λαός φημίζεται για την φιλοξενία του. Στην εποχή του Ομήρου ο «ξένος» δεν ήταν τουρίστας, αλλά αγγελιοφόρος, «εξόριστος» ή ταξιδιώτης. Τους ξένους προστάτευαν ο Ξένιος Δίας και η Αθηνά Ξενία. Η φιλοξενία ακολουθούσε μία ιεροτελεστία και ο φιλοξενούμενος ανεξαρτήτου τάξης λάμβανε ειδική μεταχείριση και του παραχωρούσαν δωμάτιο για να διαμείνει, τον «ξενώνα».

Στην αρχαία Ελλάδα η φιλοξενία θεωρούνταν πράξη αρετής. Πίστευαν ότι οι ξένοι ήταν σταλμένοι από τους θεούς, γι’ αυτό και θεωρούνταν πρόσωπα ιερά και σεβαστά. Υπήρχε θεία απαίτηση για την περιποίηση των ξένων και θεωρούνταν αμάρτημα η κακή αντιμετώπισή τους.